آیا LVL از تخته سه لا قوی تر است؟

تحت مشخصات یکسان (ضخامت، تعداد لایه ها، ترکیب مواد)،LVL(چوار روکش روکش شده)یکپارچگی ساختاری کلی (استحکام، سختی، مقاومت در برابر تغییر شکل) به طور قابل توجهی در مقایسه با تخته سه لا استاندارد برتری دارد. این اختلاف عملکرد اصلی ناشی از تفاوت‌های اساسی در فرآیندهای تولید و طراحی ساختاری است که LVL را برای ساخت و ساز باربری و پشتیبانی سازه مناسب‌تر می‌کند.
تمایز اصلی: فرآیند ساختار را تعیین می کند، ساختار قدرت را تعیین می کند
1. LVL (Linated Veneer Lumber): لمینیت جهت دار به "بهینه سازی یک جهته" دست می یابد.
تولید LVL شامل چسباندن و فشار دادن روکش‌های برش دوار در یک الگوی یک طرفه پس از مونتاژ در امتداد دانه است. همه روکش ها دارای جهت گیری دانه های چوب یکسان هستند.
منطق باربری-: بارها در امتداد جهت دانه منتقل می‌شوند و مقاومت کششی، فشاری و خمشی چوب را در جهت دانه‌بندی به حداکثر می‌رسانند. هیچ لایه دانه عرضی ضعیفی وجود ندارد.
ویژگی های عملکرد: استحکام خمشی، مدول الاستیسیته (سفتی) و مقاومت برشی به طور قابل توجهی بالاتر از تخته سه لا است. این ماده یکنواخت است، عاری از عیوب طبیعی چوب مانند گره ها و ترک ها است، کمترین تغییر شکل را تحت بار نشان می دهد و پایداری بار استثنایی- ارائه می دهد.
2. تخته سه لا: ساخت و ساز چند لایه{1}}به "عملکرد متعادل دو جهته" دست می یابد.
تخته سه لا با چسباندن روکش ها با لایه های مجاور عمود بر یکدیگر (90 درجه متقاطع) تولید می شود. هدف اصلی مقابله با ناهمسانگردی چوب و به حداقل رساندن تغییر شکل تاب خوردگی است.
منطق ساختاری: لایه های عرضی به طور قابل توجهی استحکام کلی را تضعیف می کنند-استحکام کششی عرضی چوب تنها 1/10 تا 1/20 مقاومت طولی آن است. متقاطع-لمینیت ظرفیت خمشی و فشاری پانل را به دلیل این لایه های عرضی محدود می کند.
ویژگی‌های عملکرد: پایداری مسطح عالی (مقاوم در برابر تاب برداشتن و ترک خوردن)، اما ظرفیت باربری-و مقاومت تغییر شکل بسیار پایین‌تر از LVL است. فقط برای کاربردهای غیر باربر- مانند پانل های تزئینی، کفپوش های زیرین و بسته بندی مناسب است.